Logo-Blue

گردشگری و ورزش‌های آبی در قشم

حامی ویژه فصلنامه شماره 3  – قشم

گردشگری و ورزش‌های آبی در قشم

در مصاحبه با علی بیات

علی بیات متولد سال ۱۳۶۲ در اصفهان و مهندس مکانیک است. شغل اصلیاش ساختمانسازی بوده ولی چون علاقه زیادی به ورزشهای اکستریم دارد و سالها کوهنوردی،سنگنوردی، غارنوردی و کمی هم چتربازی کرده، کمکم به تجربه دنیای زیر آب نیز علاقهمند شده است. او سال ۱۳۸۴اولین دوره غواصیاش را در جزیره کیش گذراند و بعد از آن متوجه شد که جزایر دیگرهم امکان غواصی دارند و بعد از سال۱۳۸۵برای غواصی به جزیره قشم نیز رفت. بهخاطر شرایط نامناسب در شغل ساختوساز و رکود مسکن، آقای بیات که آمده بود ۱۵ روزی در قشم بماند از تاریخ ۲۰ بهمن سال ۱۳۸۸ حدود ۱۸ ماه در قشم ماند. وقتی پس از این مدت به اصفهان برگشت،دیگر نتوانست در آنجا زندگی کند و نهایتاً ساکن جزیره قشم شد و در حال ساخت مرکزی برای تفریحات آبی است.

نمایی از گردشگران در قشم

چرا قشم؟

من اینجا به دنبال این آمدم که بتوانم کار ورزشی انجام دهم. ما یک خانواده ورزشکار هستیم و خواهر و برادر‌های من همگی ورزشکار هستند و در رشته‌هایی مانند سنگ‌نوردی، تیراندازی و کوهنوردی فعالیت می‌کنند. من هم به تأسیس یک مرکز برای ورزش‌های دریایی علاقه داشتم که علی‌رغم پیگیری‌های متعدد،هنوز موفق نشده‌ام یک فضایی را از منطقه آزاد اجاره کنم. هرچند برای تأسیس این مرکز کارها و پیگیری‌های بسیاری انجام داده‌ام، ولی تاکنون عملی نشده است.

در‌حال‌حاضر نیز فضایی را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی کنار ساحل گرفته‌ایم که مجموعه‌ای را برای ورزش‌های آبی تأسیس کنیم. من ورزش‌های پدل‌برد و اسکی روی آب را آموزش می‌دهم و تخصص ویژه‌ام نیز در غواصی است. من مدرس ارشد کنفدراسیون غواصی و مدرس ستاره‌دار فدراسیون غواصی و مدرس غواصی سیستم SSI هستم، درواقع تخصص اصلی من در غواصی است و اسکی روی آب و پدل‌برد را نیز آموزش می‌دهم. الان تقریباً می‌توان گفت از سال ۱۳۹۵-۱۳۹۶ به کمک یکی از دوستانم که در‌حال‌حاضر خارج از ایران هستند، شروع به کار روی رشته‌ای به اسم کایت‌بورد کردیم و توانستیم این رشته را در جزیره راه بیندازیم. خوشبختانه الان تعداد ورزشکاران رشته کایت‎‌برد روز‌به‌روز در حال افزایش است و از شهر‌های دیگر مدام به ما اضافه می‌شوند. مخصوصاً در فصل بهار و پاییز که بادهای موسمی خیلی خوبی داریم، تعداد ورزشکاران ما روز‌به‌روز بیشتر می‌شود.

رشته کایت‌بردجزو رشته‌های بادبانی به حساب می‌آید.می‌توان گفت این ورزش تلفیقی از اسکی روی آب و پاراگلایدر است. یک کایت به‌وسیله نیروی باد ما را روی سطح آب می‌کشد.

تغییر مدیریت و عمر کوتاه مدیران منطقه آزاد قشم از ضعف های بزرگ آن است

در منطقه آزاد، مدیران خیلی زود عوض میشوند و همین امر منجر شده که در منطقه آزاد به ورزشهای دریایی تاکنون توجه خاصی نشود.یک مشکل بزرگ دیگر این است که با مدیرعامل‌ها خیلی سخت می‌شود ملاقات کرد. در قشم، مخصوصاً در حوزه ورزش، هیچ‌کسی در حوزه گردشگری و ورزش به‌طور تخصصی وارد نشده و در حوزه گردشگری فعالیت چندانی نداشته است. هرچند در یکی دو سال اخیر شرایط کمی بهتر شده، ولی همین کارهایی که انجام شده نیز سلیقه‌ای بوده است؛ درحالی‌که ما در حوزه ورزش و گردشگری در جزایر پروتکل‌های مشخصی داریم، یعنی احتیاجی نیست که ما بیاییم قوانین جدیدی را تدوین کنیم. این قوانین نوشته شده‌اند و فقط باید یک بازویی برای اجرایشان وجود داشته باشد که این بازو تاکنون وجود نداشته است.

البته از حق نگذریم در سال‌های ۱۳۹۳ الی ۱۳۹۹ به‌دلیل عمر ۵ الی ۶ساله مدیرعامل وقت که به نسبت عمر مدیریتی ایشان در مقایسه با بقیه بیشتر بود، رخدادهای ورزشی قابل‌توجهی برای اولین بار در جزیره برگزار گردید و شرایط ورزشی کمی بهتر شد.

سالم ترین نوع توریست در دنیا توریست ورزشی است

توریست ورزشی توریستی است که در همه‌جای دنیا از او استقبال می‌شود؛ چون با برنامه‌ریزی و هدف مشخص که ورزش است وارد یک منطقه می‌شود. یعنی از قبل برنامه‌اش را ریخته و بعد وارد یک محل می‌شود. از طرف دیگر برای ایران با شرایط فرهنگی و قانونی مشخص، دردسرها و ناهنجاری‌های اجتماعی توریست ورزشی خیلی کمتر است؛ چون اصولاً کسانی که ورزشکارند،به دنبال مواد مخدر، مشروبات الکلی و سایر ناهنجاری‌های اجتماعی نیستند.کسی که با عنوان توریست ورزشی وارد جزیره می‌شودبه دنبال ورزش و استفاده از فضای ورزشی است؛ ولی متأسفانه روی این موضوع اصلا کار نشده و اینجا مقصد پیش‌فرض هر توریستی را مراکز خرید و مراکز اقتصادی می‌دانند. همین که بیاید و برود در بازار خرید کند و در هتل اسکان پیدا کند کافی می‌دانند. ولی چنین دیدگاهی نداریم که توریست و گردشگر از فضای ساحلی و دریایی استفاده کند وجزیره، دروازه‌ای برای ورود گردشگر ورزشی باشد. متأسفانه جزیره قشم هیچ محلی برای پلاژ بانوان و شنای ایمن آقایان نیز ندارد.

یک سرمایه‌گذار زمانی می‌آید پولش را درسرزمینی خرج کند که یک فضای تفریحی خوب هم در آن محل باشد. یک فضای سالم داشته باشد و بتواند از آنجا لذت ببرد؛ ولی وقتی این ماجرا برایش وجود نداشته باشد، سرمایه‌گذارحقیقی هم نمی‌آید تا پولش را آنجا سرمایه‌گذاری کند. من همیشه حرفم این بوده که ما می‌توانیم دروازه ورودی یک سری افراد خاص در جزیره باشیم؛ به‌خاطر اینکه ما می‌توانیم اوقات فراغت فردی که سرمایه‌گذار و ثروتمند است را به‌راحتی برایش فراهم کنیم.

مهمان نوازی مردم قشم

یکی از ویژگی‌های خوب قشم، مردمش است. اینجا مردم فوق‌العاده خوبی دارد. هم مهمان‌نواز هستند و هم اینکه هنوز به رسوم خود پایبندند. مردمی با فرهنگ غنی هستند که هنوز به اعتقاداتشان پایبند هستند. این ویژگی خاص این جزیره است.آدم‌های اینجا جنس عجیبی دارند و دوستی‌های عمیقی بین انسان‌ها ایجاد می‌شود. به یاد دارم یک‌بار یک مشکلی برایم پیش آمده بود. در گذشته اینجا شناورها اتوبوس‌های دریایی بودند و یک سری قایق صیادی که در مسیر بندرعباس-قشم رفت‌و‌آمد می‌کردند که بعد آمدند و آن شناورهای بزرگ را جایگزین کردند. به یاد دارم یک روز دریا طوفان بود و من یک کار خیلی فوری داشتم و باید از جزیره بیرون می‌رفتم. خیلی نگران بودم که خودم را چطور برسانم و دریا هم خراب بود. اتفاق عجیبی که افتاد این بود که خیلی از مردم بومی تلاش کردند من را از جزیره به بیرون ببرند و در نهایت با یک ناخدای خیلی حرفه‌ای تماس گرفتند و او هم آمد و من را به بندرعباس رساند. یعنی می‌خواهم بگویم هرکاری از دستشان بر می‌آمد انجام دادند که من بتوانم به بندر‌عباس برسم. این خیلی برای من جالب بود که این ریسک را قبول کردند که به دریا بیایند.

ورزش در جزیره، نیاز ساکنان قشم

در کنار این، اینجا زمان‌ها کوتاه می‌شود، ترافیک ندارد و حواشی‌اش خیلی کم است. همه چیز در دسترس است و کسی که دنبال آرامش است، به‌راحتی می‌تواند آرامش را اینجا به دست بیاورد. این آرامش بعضی مواقع آن‌قدر زیاد می‌شود که برای خیلی‌ها می‌تواند خطرناک باشد؛ آدم باید به یک شکلی خودش را سرگرم کند. ما همیشه دنبال این بوده‌ایم که خانواده‌ها را درگیر ورزش کنیم؛ چون با آسیب‌شناسی در مورد افرادی که مهاجرت کرده و به جزیره آمده بودند، به این ماجرا پی بردیم که خانواده‌های مهاجر به‌خاطر دوری از فامیل و دوستانشان، برای مدتی سطح روابط اجتماعی پایین‌تری دارند و ورود و عجین‌شدنشان با مردم بومی جزیره برای رفت‌و‌آمد خانوادگی ممکن است کمی زمان‌بر باشد. افرادی که می‌آیند اینجا، انگار که نوعی رخوت پیدا می‌کنند؛ چرا که عموماً در خانواده‌هایی که اینجا می‌آیند، پدر خانواده یا مرد خانواده از صبح سر کار است و وقتش به‌نحوی پر می‌شود، ولی زنان خانه‌دار یا مادر آن بچه‌ها یا خود فرزند‌ها جایی برای پرکردن اوقاتشان ندارند و مجبور می‌شوند در تمام وقت در خانه باشند. به نظر من با اتکا به شرایط اقلیمی قشم،باید این افراد را یک‌جوری به یک ماجرای هیجان‌انگیز مخصوصاً در حوزه ورزش وارد کرد. ما اینجا ۹ ماه سال بهترین شرایط آب‌و‌هوایی را داریم. در طول سال،۳ ماه گرم است ولی در آن ۹ ماه خیلی کار ورزشی می‌توان انجام داد. رشته‌های ساحلی ما خیلی خوب است، حتی ورزش‌های همگانی کنار ساحل، ولی متأسفانه در این حوزه برای شکل‌گیری جدی ورزش‌های همگانی و رشته‌های ساحلی، کار چندانی انجام نشده است.

فلای بورد، نمونه ای از ورزش آبی در قشم

ورزش در قشم، شاه راه ارتباطی بومیان و گردشگران

نسل جوان بومیان قشمی و مخصوصاًجوانان قشمی غرب جزیره،با توریست‌ها ارتباط خوبی دارند.هرچند همچنان شکافی میان فرهنگ خودشان و توریست‌ها احساس می‌کنند که آنهم به این دلیل است که متأسفانه گاهی برخی از توریست‌ها به حفظ بافت فرهنگی جامعه محلی توجه ندارند و به همین دلیل،احتمال دارد خرده‌فرهنگ‌های بومی مورد آسیب قرار گیرند.

تلاش ما بر این است که همین ورزش‌های دریایی جدید را به‌عنوان یک فعالیت سالم و متناسب با فرهنگ غنی مردم قشم به آن‌ها بشناسانیم.برای مثال من یک دوستی دارم که ایشان در غرب جزیره و از بومیان جزیره هستند و ورزش‌هایی مثل پدل‌برد و اسکی روی آب جزیره به ایشان مدیون است. ایشان با همراهی بنده یک سری مسابقات برگزار کردند برای جوان‌ها و نوجوان‌ها. در منطقه گوران در غرب جزیره و منطقه لنج‌سازی جزیره، یک مسابقه اسکی روی آب برگزار کردیم با تعدادی حدود ۱۷-۱۸ نفر. یک مقدار برای جوان‌هایی که از دور و اطراف آمده بودند، عجیب‌و‌غریب بود و یک حالتی هم داشتند که شما دارید اینجا چه کاری انجام می‌دهید. حالا یک قایق تو را روی آب می‌کشد، بعدش چه اتفاقی قرار است بیفتد؟ برای همین ما همان روز خیلی از افرادی که آنجا آمده بودند را دعوت کردیم و گفتیم که شما هم می‌توانید امتحان کنید و من فکر می‌کنم در آن روز ۱۰-۱۵ نفر را به اسکی روی آب علاقه‌مند کردیم.

ما آن روز مسابقه خوبی هم برگزار کردیم و به همه جایزه دادیم. درنهایت نزدیک به غروب، فکر می‌کنم جمعیت ما حدود ۷۰-۸۰ نفر بود و اصلاً باعث شد که کم‌کم مردم جزیره به‌ویژه مردم غرب جزیره در این موضوع بیشتر تمایل نشان بدهند؛ مخصوصاً روی پدل‌برد که در این رشته‌ شما می‌توانید با دو ساعت تمرین، به‌راحتی آن را ادامه دهید و از این وسیله استفاده کنید. الان در غرب جزیره، مخصوصاً در جنگل حرا (جنگل مانگرو که از آن به‌عنوان جنگل دریایی هم نام می‌برند)، فضای خیلی مناسبی هست برای اینکه هم توریست‌ها و هم خانواده‌ها به آنجا بروند و از فضای جنگل حرا و ورزش‌های آبی مثل پدل‌برد استفاده کنند.

ورزش های آبی، سازگارترین ورزش ها با محیط طبیعی قشم

خوشبختانه یکی از دلایلی که باعث شد ما بیشتر روی این رشته‌ها کار کنیم، این است که هیچ آلودگی محیط‌زیستی‌ای ندارد. پدل‎‌برد یک تخته بادی است که با آن در آب پارو می‌زنید. کایت‌برد هم رشته‌ای هست که در آن کاملاً از نیروی باد استفاده می‌کنید. نه احتیاجی به سوخت فسیلی هست، نه قایق، نه نیازی به استفاده از وسیله موتوری دیگری دارید. این کاملاً سازگار با محیط‌زیست است، مخصوصاً در جزیره قشم، چون ما اینجا سواحل خیلی خوبی داریم.به‌خاطر ساحل ماسه‌ای که داریم، می‌توانیم اینجا را به یک هاب ورزشی تبدیل بکنیم برای رشته‌هایی نظیر کایت‌برد و پدل‌برد. می‌توانیم از این فضاها و ساحل‌ها استفاده بکنیم. غواصی روی سطح آب هم رشته دیگری است که جزو مفرح‌ترین انواع غواصی در دنیا است و علاقه‌مندان خیلی زیادی دارد.در این ورزش، شما به‌وسیله یک ماسک، فین و اسنورکر، به‌راحتی می‌توانید روی سطح آب غواصی کنید و ماهی‌های رنگی و مرجان‌های زیر آب را ببینید.خوبی این ورزش‌ها این است که با حدوداً ۴۰ دقیقه‌ الی ۱ ساعت آموزش، می‌توان آن را یاد گرفت. نیازی هم نیست که فرد شناگر حرفه‌ای باشد، زیرابه آن‌ها جلیقه نجات می‌دهیم و نحوه استفاده از تجهیزات را به آن‌ها آموزش می‌دهیم. همچنین در کنار آن‌ها یک مربی هست که آن‌ها را هدایت می‌کند و به داخل آب می‌رود و با او از آب خارج می‌شود. به‌خاطر همین هم این رشته‌ها امن هستند و در دنیا هم روی پروتکل‌هایشان خیلی کار شده است تا به نقطه‌ای برسند که سوانح نداشته باشد و در دسترس عموم قرار بگیرند.

پاراسل، نمونه ای از ورزش آبی در قشم برای بومیان و گردشگران

عدم اطلاع مردم و گردشگران از وجود این ورزش ها در قشم

ببینید ما الان تنها جایی که این جاذبه‌هارا در کنار هم داریم، جزیره کیش است؛ ولی باز می‌گویم که متأسفانه اگر ترددی در سطح جزیره قشم داشته باشید، می‌بینید که هیچ‌گونه تبلیغات یا اطلاع‌رسانی درباره این که این ورزش‌ها وغواصی را در قشم هم می‌توان انجام داد، دیده نمی‌شود.طبیعتاً وقتی متولی جزیره در‌باره ورزش‌های دریایی تبلیغات انجام دهد، احساس امنیت خاطر و اطمینان برای توریست بیشتر ایجاد می‌شود تا اینکه بخش خصوصی این کار را انجام دهد.من به‌عنوان بخش خصوصی در‌نهایت می‌توانم یک پیج در اینستاگرام و سایر پلتفرم‌های مجازی داشته باشم، یک تبلیغات مجازی انجام بدهم، و در این حوزه‌ها فعالیت کنم، ولی متولیان امر به‌عنوان یک مدیریت کل در جزیره یا به عنوان مدیر منطقه آزاد با دسترسی به اینهمه ابزار تبلیغاتی و با همین روش‌ها،می‌تواند توریست را به جزیره بکشاند. جزیره قشم اصطلاحاً یک جزیره توریستی است، ولی در عمل و سیاستگذاری‌ها این موضوع دیده نمی‌شود. یعنی اینجا یک جزیره‌ای هست که مسافر به آن می‌آید،ولی توریستی که علاقه‌مند به گردشگری واقعی و جاذبه‌های طبیعی باشد خیلی کم است که دلیل آن راهم باید در عدم تبلیغات محیطی مناسب توسط مسئولین جزیره جستجو کرد.

ورزش های دریایی قشم، زیبای خفته ای برای گردشگران خارجی

ما درگذشته که مقداری روابط بهتر بود و توریست‌ها راحت‌تر می‌توانستند به جزیره بیایند، توریست زیاد داشتیم؛ مخصوصاً با‌توجه‌به اینکه از نظر هزینه‌ای،خدماتی که ما ارائه می‌کنیم قیمتش نسبت به قیمت جهانی خیلی پایینتر است. برای مثال یک مرحله غواصی در جزیره ۶۵۰ هزار تومان است که حدوداً می‌شود ۱۰ تا ۱۲ دلار. شما در همین کشور کناری ما ترکیه که بروید، قیمت ۳ مرحله غواصی ۱۲۰ دلار است و شما باید این پکیج ۳ مرحله‌ای را بخرید. اگر بخواهید یک مرحله غواصی بروید، ۷۰ دلار از شما پول می‌گیرند. ولی یک توریست خارجی بخواهد بیاید قشم و خدمات ما را استفاده کند اصلاً هزینه‌ای زیادی ندارد.

خاطرم هست چندین سال پیش که توریست‌ها بیشتر به ایران می‌آمدند،من یک مجموعه‌ای را اجاره کرده بودم و در اختیارم بود. ما مهمان‌های زیادی از فرانسه داشتیم. جزیره قشم به دلیل منطقه آزاد بودن یک ویژگی خیلی خوبی که دارداین است که تا ۱۴ روز ویزا نمی‌خواهد.یعنی توریست‌ها می‌توانند به‌راحتی از جایی مثل دبی وارد جزیره بشوند؛ همان‌طور که قبلاً از دبی وارد جزیره می‌شدند و به مدت ۱۴ روز در جزیره می‌ماندند یا از سایر کشورها مثل اسپانیا، فرانسه، لهستان، آلمان، نروژ، بلژیک، روسیه و غیره. مردم این کشورها خیلی علاقه داشتند که به جزیره قشم بیایند، مخصوصاً آلمانی‌ها. یک بخشی از توریسم مربوط به حوزه ورزشی بود و یک بخشی هم آثار طبیعی و ژئوپارک جزیره.

گردشگران و آموزش فرهنگ شکار

یک توریست اسپانیایی داشتیم که آمده بود اصفهان را بگردد و آنجا با برادرم آشنا شده بود. برادرم با من تماس گرفت و ایشان را به من معرفی کرد و گفت من اینجا با یک نفر آشنا شده‌ام که اسپانیایی است و خیلی علاقه‌مند به رشته اسپر‌فیشینگ یا شکار ماهی با نیزه است که با حبس نفس این کار را انجام می‌دهند. این فرد به جزیره آمد و به مدت ۳ روز از او پذیرایی کردیم و جاذبه‌های جزیره و شرایط غواصی را به او نشان دادیم. این آقا رفت و بعد از ۴۰ روز آمد و به مدت یک ماه در جزیره ماند و گفت اینجا بهشت است.سال بعد رفت و با ۳ نفر دیگر برگشت و نکته جالب در این بود که ما خیلی چیزها از آن‌ها یاد گرفتیم. بالاخره آن‌ها در جاهای مختلفی غواصی کرده بودند و نیزه‌هایی که برای شکار استفاده می‌کردند را خودشان می‌ساختند و ما از آن‌ها یاد گرفتیم چطور باید شکار ماهی را انجام دهیم. ما وقتی خودمان به شکار می‌رفتیم روزی ۳ تا ۵ ماهی که را می‌دیدیم می‌زدیم؛ یعنی این ماجرا را همیشه داشتیم، ولی این‌ها به ما یاد دادند که شما روزی یک شکار بزنید و آن هم در حد اینکه مصرف روزانه خودتان را داشته باشید. این باعث شد خیلی از بچه‌هایی که الان در جزیره هستند واقعاًبه این موضوع دقت کنند و رعایت کنند. ما از آنجا به بعد متوجه شدیم که اگر زیر دریا رفتیم، حق داریم روزی یک ماهی شکار کنیم و حق نداریم بیشتر از آن بزنیم. این فرهنگ شکاری که ما در ایران داریم خیلی از حیات‌‌وحش مارا نابود کرده و فقط شامل دریا نمی‌شود.این تبادل فرهنگی با توریست‌های خارجی و جهان‌دیده این خوبی‌ها را هم دارد.

عدم استفاده از متخصصین ورزش و گردشگری، آفتی در برنامه ریزی

اینجا واقعاً بهشت است، ولی ماجرا این است که در جزیره باید بیشتر از متخصصین و صاحبان ایده استفاده بشود که اینجا را از شرایط و رکودی که دارد خارج کند؛ هم در حوزه ورزش و هم گردشگری.تا کنون کسی که تخصص مدیریت این ماجرا را داشته باشد، در جزیره وجود نداشته و اگر بیایند و حداقل یک NGOیا یک گروه مردم‌نهاد تشکیل دهند که بتواند نظارتی روی فعالیت حوزه گردشگری یا ورزش داشته باشد شرایط بهتر می‌شود. ولی متأسفانه اینجا مسائل تک‌رأی حل می‌شود و اگر یک کارشناس نظری داد، نظر، نظرِ همان است و از متخصص این رشته در‌این‌باره کمک گرفته نمی‌شود. پیشنهاد مشخص من برای جزیره که قبلاً نیز گفتم این است،سازمان (سازمان منطقه آزاد به‌عنوان عالی‌ترین مقام حاکمیتی جزیره)یک مؤسسه‌ای را تشکیل بدهد که امور ورزش‌های دریایی‌اش را به این مؤسسه بسپارد؛ چون حوزه ورزش‌های دریایی واقعاً رشته پیچیده‌ای است و مثل رشته‌های توپی و سالنی نیست. یعنی کسی که می‌خواهد در این مورد نظر بدهد باید حتماً ورزشکار این رشته باشد و در این رشته چندین سال فعالیت کرده باشد و بداند شرایط دریا به چه شکل است. در این سال‌هایی که در حوزه ورزش جزیره کار می‌کنم، متأسفانه قشم محروم مانده است و زیاد روی این ماجرا کار نشده است؛بماند که در کل خطه خلیج‌فارس ما در حوزه ورزش‌های دریایی اصلاً فعالیتی نداشته‌ایم و ربطی به جزیره هم ندارد. در سطح کلان در کشور ما روی رشته‌های دریایی با وجود پتانسیل‌های زیاد آن اصلا کار نشده است.

هر مجموعه‌ای که در جزیره راه‌اندازی می‌شود، میانگین ۶ نفر از اهالی بومی را مشغول‌به‌کار کرده است که این در پیک گردشگر تا ۱۲ نفر هم می‌رسد.همین مسئله خوشبختانه باعث شده که بومیان،مخصوصاً نسل جوانشان، به فعالیت در حوزه این ورزش‌ها علاقه‌مند شوند.این ورزش‌ها می‌توانند باعث شوند افراد از شغل‌های غیرقانونی، کاذب و ناسالم به شغل‌های قانونی و سالم و ورزشی روی بیاورند.

ورزش های دریایی، ورزشی که خلافکاران را به چالش کشیده است

افرادی که در حوزه خرید و فروش غیرقانونی کالا فعالیت می‌کنند، عموماً افرادی هستند که از لحاظ بدنی بسیار فعال هستند و این موضوع یک واقعیت است؛چراکه هر کسی نمی‌تواند این کار را انجام دهد.ولی وقتی ما شرایط را فراهم کنیم که این افراد بیایند در حوزه فعالیت‌های سالم مخصوصاًفعالیت‌های ورزشی وارد شوند،باعث می‌شود که به‌دنبال آن افراد دیگر هم جذب شوند. برای مثال این فرد را پشت قایق اسکی روی آب بنشانیم که برایش لذت‌بخش است زیرا یک کار اکستریم انجام می‌دهد؛یا فردی که فضای غواصی را دوست دارد و لذت می‌برد از اینکه در یک محیط اکستریم قرار گرفته و با افرادی که شبیه خودش و در سطح فعالیت بدنی خودش هستند، می‌تواند گفت‌وگو داشته باشد، محیط برایش به‌شدت لذت‌بخش می‌شود.برای مثال در حوزه ورزش‌های دریایی، ناخدای شاتل یا بنانا بودن جذابیت خاص خودش را برای این افراد دارد؛چون تداعی‌کننده همان هیجانی است که در کار خلاف دنبال آن است اما اینجا در این ورزش‌ها آن را پیدا می‌کند.

متأسفانه در قشم تاکنون در حوزه بانوان اتفاق قابل‌توجهی به‌ویژه در حوزه ورزش‌های دریایی رخ نداده، ولی جالب است که بدانید خانم‌های بومی قشم نیز این ورزش‌ها را خیلی دوست دارند. هرچند در ابتدا به‌دلیل سنتی‌بودن جامعه بومی، بعضاً ممانعت‌هایی در خانواده‌ها وجود داشت؛ ولی ما الان در‌حال‌حاضر زنان غواص‌ خوبی در جزیره داریم، مخصوصاً مدل غواصی اسنورکلینگ (گشت‌و‌گذار در محیط زیر آب) و همین‌طور اسکوبا. مدرس‌های خیلی خوبی هم داریم که این‌ها آمده‌اند، در جزیره ساکن شده‌اند و همکاری می‌کنند.

همانطور که در ابتدا گفتم ورزش در جزیره قشم نیاز اساسی ساکنان این جزیره است که در عین حال گردشگران را هم به سوی خود جذب می‌کند. امیدوارم بتوانیم با ایجاد مراکز متعدد در قشم و با حمایت منطقه آزاد قشم در آینده نزدیک شاهد شکوفایی صنعت توریسم دریایی به خصوص در زمینه ورزش‌های دریایی باشیم.

اسکله گردشگری سهیلی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *